Op twee jaar vóór het afsluitjaar is het duidelijk dat de MDG (Millenniumdoelstellingen) niet  bereikt zullen worden. En wat zal het gevolg hiervan zijn? Samen met haar partners, draagt KBA bij om deze Millenniumdoelstellingen te realiseren. Erick-Bayard Rwantango, projectbeheerder, vertegenwoordigde KBA op de studiedagen “The Future We want All”.

Deze werden georganiseerd op 14 maart 2013 door de senaatgroep  “Samenwerking voor de Ontwikkeling Post 2015 MDG” en de CNCD 11.11.11. Het doel bestond erin deze werkgroep te steunen om mee na te denken over het vervolg van de MDG na 2015 en dit in het kader van de Belgische politiek.

M. Jan Vandemoortele, medearchitect van de MDG en vroeger functionaris van de UNICEF en van de PNUD, heeft bij aanvang verklaard dat er veelbetekenende vooruitgangen vastgesteld werden wat betreft gezondheid, water en opvoeding. Maar er blijft nog heel wat te doen. Het gaat langzaam vooruit. En dit omwille van het feit dat de ontwikkeling ontbreekt in de meest arme landen die alsmaar armer worden terwijl een groot deel van de MDG naar hen is gericht. Anderzijds vordert men maar weinig succes betreffende het klimaat en de levensomgeving. Kinderen sterven nog steeds aan ziektes die vermeden kunnen worden.

Zeer lovenswaardige doelstellingen die de wereld in de ongelijkheden behoudt

Desondanks stelt men vast dat de MDG nuttig zijn geweest. Inspanningen werden gebundeld zowel in het zuiden als in het noorden voor de ontwikkeling van deze doelstellingen.

Ze zijn er echter niet in geslaagd de ongelijkheden in te dijken en hebben geen einde kunnen stellen aan de strijd tegen hongersnood, onveiligheid en geweldpleging. Deze situaties vormen op hun beurt een hinderpaal voor de menselijke ontwikkeling en voor de inspanningen om een duurzame ontwikkeling te bevorderen.

 Uitdagingen tot opbouw en andere die niet minder cruciaal zijn en in aanmerking komen

De discussies gingen in de richting van het standpunt van de Verenigde Naties op de agenda na 2015. Allen vinden dat de MDG onvoldoende bezig geweest zijn met actuele problemen zoals productieve tewerkstelling, geweldpleging op vrouwen, sociale bescherming, ongelijkheden, sociale uitsluiting, biodiversiteit en voortplantingsgezondheid. Ook de moeilijkheden verbonden met demografische dynamiek, vrede en veiligheid, het beheer, de Rechtstaat en de mensenrechten zijn onvoldoende aan bod geweest. Anderzijds blijven de ondervoeding en de armoede verder duren. Er werden inspanningen geleverd om het HIV/AIDS te bestrijden, maar deze ziekte blijft een gevaar voor honderden miljoenen mensen. 

De opvolging van de niet overdraagbare ziekten zoals de cardiovasculaire ziekten, de chronische ademhalingsziekten en diabetes maakt vooruitgang ook al werd er geen rekening gehouden met de MDG. De rampen en de natuurlijke verschijnselen die sommige gebieden van de wereld destabiliseren (tsunami, orkanen, tornado’s, aardbevingen, enz.), hebben voor vertraging gezorgd in de realisatie van de MDG en werden niet ingeschreven in de MDG.

KBA draagt bij om de MDG te realiseren in de strijd tegen extreme armoede en honger door lokale partners te steunen die de bevolking begeleiden opdat deze haar agro-ecologische kennis en praktijk zou verbeteren.

Wat de ecologie betreft, heeft de heer Jean-Pascal van Ypersele, professor aan de Katholieke Universiteit van Leuven en vicepresident van het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) doen opmerken dat er geen duurzame ontwikkeling mogelijk is zonder een gunstig klimaat en omgekeerd. In dezelfde gedachtelijn heeft hij het belang onderstreept van de energie, de voeding, het water, de kwaliteit van de lucht en van de gronden voor een duurzame ontwikkeling en een gezonde menselijke omgeving. 

Een nobele ambitie van de wereld maar zonder de nodige middelen.

M. Jan Vandemoortele stelt vast dat er doelstellingen werden vastgelegd maar zonder de nodige middelen om deze ook te realiseren. Bijgevolg zou de nationale politiek altijd naar middelen moeten zoeken om de MDG te realiseren. Het gebrek aan de nodige financieringen, het gebrek aan de technologieën en het overdreven patenteren dat vooral de gezondheidssector heeft getroffen, zijn een handicap geweest voor de realisatie van de MDG. En alsof dat alles nog niet volstond, de economische en financiële wereldcrisis, die begonnen is in 2008 en de weerslag hiervan hebben de prioriteiten gewijzigd.

Anderzijds hebben schenkers vastgesteld dat de nationale politiek niet altijd duidelijk aantoonde hoe ze de diepe oorzaken zou aanpakken zoals armoede en de bestaande fundamentele noden.

 Naar een globalisatie van de MDG na 2015?

KBA steunt eveneens partners die de bevolking vormen en mobiliseren voor een betere burgerlijke deelname en voor de opbouw van de vrede.

Voor wat na 2015 komt, zal men de strategieën moeten bepalen om de nieuwe doelstellingen te bereiken teneinde een bepaalde politisering te vermijden die, volgens sommige landen in het zuiden, de MDG getekend heeft. De uitdagingen die moeten aangepakt worden blijven talrijk maar er zullen keuzes moeten worden gemaakt. Het is gemakkelijk een inventaris op te maken van al de uitdagingen waarmee de wereld geconfronteerd wordt, maar het zal moeilijk zijn deze de prioriteit te geven in functie van de financiële kost die deze insluiten. Bijgevolg zal er een selectie van de doelstellingen moeten gemaakt worden, wat niet evident is.

Men zal ook moeten omschrijven hoe men de vastgelegde doelstellingen zal bereiken, zoveel te meer daar het Noorden deze kan gebruiken om het Zuiden te overheersen. Volgens M. Jan Vandemoortele worden deze streefdoelen anders waargenomen: terwijl het zuiden deze ziet als indicatoren van prestatie, kan het noorden deze nemen als indicatoren van input.

De actie van KBA houdt eveneens rekening met transversale themas, meer bepaald het meer autonoom worden van de vrouw.

Wat er ook van zij, de experts in deze materie neigen naar een globalisering van de doelstellingen. Volgens hen, moeten deze laatste een universeel cachet krijgen en op alle niveaus (wereldomvattend, regionaal, nationaal en op het vlak van de entiteiten van de landen) om er meer kracht aan te geven en meer implicaties dan de actuele MDG. Als deze benadering van globalisering van de MDG lijkt te werken, blijft deze vraag: hoe de middelen samenbrengen en deze op globaal vlak beheren, gezien dat de prioriteiten van sommige landen van het noorden zich ver weg bevinden van die van het zuiden? Hoe zullen de landen die schenken hun eigen prioriteiten evenwichtig in balans brengen met de prioriteiten van het zuiden?

De opbouw van een gedeelde toekomst die we voor allen wensen is zeker een edel objectief. Dat veronderstelt een moeilijke selectie van de keuzes, maar vooral meer inspanningen en middelen. Dat zal ook een grote coherentie vergen van de politiek op alle vlakken, zowel wereldwijd, regionaal, nationaal en zelfs lokaal.

Erick-Bayard Rwantango
Medeweker projecten – en beurzenbeheer
Nota’s genomen tijden de studiedag
op 14 maart 2013 in Belgische Senaat