Mathilde Hatungimana, geboren in 1984 te Ruyigi op de heuvel van Gasanda, Licenciaat in de sociale wetenschappen

Wat valt er te vieren?
In de eerst plaats vieren we het feit dat de Burundezen vrij zijn te verwezenlijken wat ze zelf willen.

Aan welke positieve verwezenlijkingen kan je denken?
Vandaag kunnen alle kinderen, zonder onderscheid, naar school gaan. Het aantal scholen en openbare ziekenhuizen nam overal in Burundi toe. En ten slotte, is er de verkiezing van onze gezagdragers via het algemeen stemrecht.

Welke negatieve elementen kun je vernoemen?
In dit land toont de tragedie zich via corruptie, onwettige verrijking, geschonden mensenrechten, het gerecht dat niet correct is voor iedereen, het leven dat buitensporig duur is en de menselijke ontwikkelingsindex die erg laag is.

Is het land vandaag onafhankelijk?
Neen, want het nationaal budget dat gestemd wordt in het parlement, komt voor 60% uit het buitenland (EU, UNO). Het land kan niets aanvangen zonder de tussenkomst van buitenlandse hulp.

Wat is het samenlevingsproject waarop Burundi fier kan zijn?
Op dit ogenblik stellen we vast dat er geen toekomst is, omdat wie over toekomst spreekt, ook moet spreken over investering in de jeugd. We hebben geen enkel nationaal project dat de jeugd van morgen voorbereidt. Naar mijn mening, heb ik, sinds mijn geboorte, nooit een maatschappelijk project gekend waarop het Burundese volk fier kan zijn.

Wat moet er gebeuren om een Burundi op te bouwen waar het goed is om te leven?
Een goed gestructureerde schoolopvoeding, een strenge opvolging van het milieubeleid (de herbebossing, de strijd tegen de erosie, de broussebranden, het inrichten van waterbekkens op hellingen, het inrichten van propere publieke toiletten), het stoppen van de corruptie, eerbied voor de mensenrechten met  vrije meningsuiting voor alle burgers, de opvolging van de landbouwers door professionele technici. 

Lees hier meer getuigenissen over 50 jaar onafhankelijkheid van Burundi.