Wat denken de Congolezen zelf na de verkiezingen?
Naar aanleiding van de verkiezingen in de DR Congo in november 2011, legden enkele KBA-partners hun oor te luisteren bij willekeurige Congolese burgers. Wat dachten zij van de aanloop naar de verkiezingen? Wat hoopten ze? Welke verwachtingen hadden ze?
Drie maanden na de verkiezingen ging JCC (Juste Cause Congo) in Bukavu nogmaals de straat op. Ditmaal om te horen wat de mensen vinden dat er moet gebeuren opdat het land uit de post-electorale impasse geraakt.
«We moeten de gezagsdragers verplichten de echte resultaten van de verkiezingen vrij te geven. De internationale gemeenschap zou druk moeten uitoefenen opdat de waarheid aan het licht zou komen, in plaats van de bedriegers te beschermen en enkel haar eigen belangen te zien. De vrouwen hadden een rol kunnen spelen om onze samenleving te veranderen maar zij hebben zich niet verenigd. Wat de diaspora betreft, zij had een bemiddelaarsrol kunnen spelen maar die mensen zijn in grote meerderheid onruststokers. Vandaag heb ik helemaal geen hoop dat er iets zal veranderen.»
Jean, 43 jaar, werkeloos, Bukavu
« Het echte resultaat van de verkiezingen moet gekend zijn opdat er een regering zou samengesteld kunnen worden die het vertrouwen van de bevolking heeft. Er bestaat geen hoop dat dit zal gebeuren. Aan de ene kant zijn er arrogante en hoogmoedige politici die hoog oplopen met hun overwinning - die ze van de bevolking gestolen hebben - en aan de andere kant zijn er de verbitterden. De internationale gemeenschap is de beste scheidsrechter in het Congolese conflict. Zij is in staat de bedriegers te isoleren en te bestraffen en dat is mogelijk als zij zich aan de zijde van het volk schaart. De civiele maatschappij kan een belangrijke rol spelen in het sensibiliseren van de massa's, als zij zich niet laat omkopen tenminste. De vrouwen van hun kant, moeten solidair zijn. Zij zijn een kracht die deel moet nemen aan het bestuur van het land. Zou het niet goed zijn dat de groten van deze wereld een vredesplan zouden opmaken voor Congo ?
Dieudonné, 37 jaar, leerkracht, Kavumu
Het is wenselijk een regering van nationale eenheid samen te stellen die binnen een redelijke termijn verkiezingen organiseert. Vandaag heb ik niet veel hoop want de bestaande instellingen zijn corrupt. De vrouw, die moeder is van de natie, zou er alles moeten aan doen om de bevolking op te voeden. In het gezin moet de moeder een opmerkelijk rol spelen voor het bevorderen van de burgerzin.
De internationale gemeenschap moet Congo helpen door te werken met instellingen die verkozen werden door de bevolking. De vrienden van de Congolese diaspora moeten lobbyen bij hun gastlanden voor hulp bij de opbouw van een natie en een rechtstaat.
Paul, 48 jaar, leerkracht, Kashusha
Vandaag hebben we dezelfde demagogen die opnieuw op de eerste rij staan. De civiele maatschappij moet haar rol spelen en het volk verdedigen. De internationale gemeenschap moet de gezagsdragers helpen zich als verantwoordelijken te gedragen door het naleven van de wet. De mensen van de diaspora zouden relaties moeten aanknopen en lobbyen ten voordele van alle Congolezen. Deze laatsten moeten proberen zichzelf ten laste te nemen en zorg te dragen voor de gemeenschap.
Jean de Dieu, 38 jaar, landbouwer, Mushinga
De verkozenen moeten hun verantwoordelijkheid opnemen op het hoogste niveau, nieuwe instellingen moeten ingesteld worden en de belangen van het volk moeten op de eerste plaats worden gezet. Vandaag lijkt het alsof de bevolking in haar lot berust. Organisaties van de civiele maatschappij kunnen verandering brengen, als zij vermijden partij te kiezen en sentimenteel te zijn. Ik denk dat de vrouwen een grote rol te spelen hebben als raadgeefsters en actieve werksters voor de opbouw van een Congo dat werkelijk democratisch is en waar de familiale waarden, gebaseerd op liefde, broederlijkheid, gender en altruïsme beleefd worden.
Joséphine, 49 jaar, advocate, Bagira
De leiders die door verkiezingsbedrog 'verkozen' werden, moeten absoluut opzij geschoven worden en zij die zonder strafregister gekozen of gecoöpteerd werden, moeten behouden blijven. De onrechtvaardigheden die de Congolezen ten onrechte moeten ondergaan moeten aangeklaagd worden. Ik durf te hopen dat de oppositie zich vaderlandslievend zal opstellen, door opbouwende kritiek uit te brengen. Ik hoop ook dat de provinciale en gemeentelijke verkiezingen in volle transparantie zullen verlopen. Ik verwacht van de civiele maatschappij dat zij de vastgestelde misbruiken zal aanklagen en daarvoor moet zij over vrijheid van meningsuiting beschikken. Vrouwen moeten zich ervan bewust worden dat zij gelijkwaardige partners zijn van de Congolese mannen en dat zij moeten opkomen voor de belangen van het land.
Amélie, 50 jaar, animatrice voor de ontwikkeling, Comuhini
Ik denk dat men een overgangsregering moet samenstellen om spoedig de verkiezingen te herdoen, want de huidige situatie verslechtert. Het zou goed zijn dat de mama's zich tonen door woedeoptochten te organiseren omwille van het ontelbare bedrog. Wat de internationale gemeenschap betreft, zij moet druk uitoefenen op de huidige leiders.
Jean-Pierre, metselaar, Bagira
Wij Congolezen zullen waakzaam moeten blijven om bedrog af te wijzen. Er is hoop om de democratie te bevrijden, want de oppositie zegt neen aan de dictatuur. Ik heb een beetje het vertrouwen verloren in de civiele maatschappij. Sommige organisaties verstoppen zich achter die naam, tijdens de verkiezingen hebben sommigen van hun leden deelgenomen aan het bedrog in de hoedanigheid van verantwoordelijken van stembureaus. Ikzelf tracht in vrede te leven in mijn omgeving.
Nicolas, 51 jaar, lasser, Mukama
De politici (meerderheid en oppositie) moeten rond de tafel gaan zitten en samen nadenken over de uitwegen om uit deze crisis te geraken en over de ontwikkeling van het land. Veel mensen dachten dat er onrusten zouden zijn na de verkiezingen maar het Congolese volk heeft begrepen dat geweld niets oplost. Wat de rol van de vrouwen betreft, vermits zij meer dan 55 % van de bevolking uitmaken, zou hun inschakeling een opluchting betekenen. Wat de internationale gemeenschap betreft, haar inspanningen zijn zonder effect zolang de Congolezen zelf zich niet bewust zijn van de toestand van hun land. Persoonlijk bestrijd ik de antiwaarden in mijn omgeving en ik verhoog het bewustzijn van mijn naasten ten voordele van individuele inzet voor de ontwikkeling van het land.
Lucien, 56 jaar, agronoom, Panzi
