Artikelindex
Welnu, de bevolking heeft het recht om permanent te beschikken over voldoende, gevarieerd voedsel. Daarvoor moet zij land hebben om het te bewerken en beschikken over de andere noodzakelijke factoren om deze productief te maken. Het recht op voedsel mag in geen geval herleid worden tot het uitdelen van voedingsmiddelen. De landbouwers van Zuid-Kivu doen hierover hun beklag. Tijdens een vergadering van ajuinproducerende boeren in Makunda verklaarde Paul Munda: "... die mensen die ons maïsbloem en boontjes brengen doen ons een stap achteruit zetten... Sommigen onder ons denken dat zij uit de hongersnood kunnen geraken door zich te laten inschrijven op de lijsten van de uitdelingen, terwijl wij velden hebben die datzelfde voedsel kunnen produceren dat men ons nu komt geven... Waarom geven ze het geld, dat zij nu uitgeven om die levensmiddelen aan te kopen, niet aan ons met de vraag dit geld te gebruiken om die levensmiddelen hier te produceren ? Die mensen willen niet dat wij uit de miserie geraken, zij willen dat we afhankelijk van hen blijven".
Multinationals bezetten de grond van de landbouwers
Voor de inwoners van de dorpen in Zuid-Kivu betekent het recht op voedsel, de mogelijkheid om dat voedsel te kunnen verbouwen of kopen met de eigen middelen, er op elk ogenblik te hebben en genoeg te produceren voor zichzelf of voor de markt om zo inkomsten te genereren en aan andere behoeftes te kunnen voldoen. Dat recht kan maar werkelijkheid worden als men beslist de dorpen en de steden werkelijk te doen leven. De dorpen worden meer en meer verlaten omdat ze niet langer de ideale levensvoorwaarden bieden. De overgebleven landbouwers bewerken de grond zonder enige garantie, want de toegang tot de eigendom is moeilijk, soms zelfs onmogelijk, omwille van de buitensporige kosten en de lange, ontmoedigende procedures. Deze onveiligheid van de eigendom speelt in het voordeel van de grootgrondbezitters en de internationale mijn- en landbouwondernemingen, die zich op elk ogenblik kunnen vestigen met titels en rechten, in naam van een wet volgens dewelke de grond en de ondergrond aan de staat behoren. Zo worden hele families gedwongen te verhuizen, weg van de gronden van hun voorouders die zij al generaties lang bewonen.
