Solidariteit kan een persoonlijke en heel innerlijke houding oproepen. Men kan de andere bekijken met een zekere onverschilligheid of, net omgekeerd, de andere met passie leren lief te hebben met een diepe empathie. Alleen al erkend, begrepen, en bemind te worden, strijkt al balsem op het hart. Hoeveel situaties kunnen ons niet interpelleren en onze gevoeligheid voor de noden van de anderen afstompen door ons meer in staat te stellen om anderen te begrijpen. Kunnen we echt voorbijgaan aan lijden, de problemen van degenen die een blik, een gebaar, een geste, een ‘delen’ verwachten, zonder te voelen wat Abbé Pierre ervaarde: “Wanneer je lijdt, heb ik pijn”? Zeker, we ontdekken vrij vlug dat onze persoonlijke middelen beperkt zijn.

Maar de actualiteit confronteert ons nu met een probleem dat steeds moeilijker te beheersen valt. Het aantal te helpen mensen blijft op een onrustwekkende manier groeien. De slachtoffers van oorlogen, vervolgingen, aardbevingen, tsunami’s, overstromingen, klimaatsveranderingen en honger, worden steeds talrijker. Sommigen zijn verplicht om hun land te verlaten om politieke redenen, anderen omdat hun levensvoorwaarden ter plaatse alsmaar moeilijker en zelfs onmogelijk zijn geworden. Ze zijn op zoek naar een meer menselijk leven. Op korte tijd worden de meer ‘begunstigde’ landen ertoe gedwongen een steeds meer grotere stroom van vluchtelingen op te vangen, met het risico het eigen maatschappelijke evenwicht te destabiliseren, en uiteindelijk de belangen zowel van de enen als van de anderen te benadelen.

Wat sommige vluchtelingen betreft, moet men hen niet uitnodigen om in hun eigen land te blijven? Onze solidariteit zou er dan in bestaan om hen beter te helpen om nieuwe structuren te vinden en te creëren die niet alleen voor henzelf maar ook voor hun landgenoten tot betere levensvoorwaarden leiden. Zijzelf zouden in hun eigen land verantwoordelijk worden voor de verbeteringen van hun eigen leven maar ook dat van hun landgenoten. Onze solidariteit zou zo degenen helpen die het kunnen om beter hun solidariteit uit te oefenen en, bijgevolg, ook andere solidariteiten voort te brengen!

Zou u durven dromen dat op een dag, overal in de wereld, solidariteit zo besmettelijk kan worden en blijven, dat zij zo ons leven op aarde meer broederlijk zou maken? De voorschriften en wijze woorden die ons al zo lang inspireren, zouden dan werkelijk hun vruchten hebben gedragen!

Jean-Pierre Gosselin, oud-coöperant leraar in Burundi, Jambes.

Hier kun je de getuigenissen lezen van wat solidariteit voor u betekent.