Artikelindex
De Rechtsstaat verstevigen
Vandaag de dag zijn vele Congolezen ontmoedigd. Dit gevoel komt tot uiting door een schertsende opmerking die de inwoners van Kinshasa graag maken aan het adres van de ijverige burgers die denken een uitzondering te vormen op de algemene regel van omkering van waarden: “Yo nde okobongisa mboka oyo?” (Lingala voor: “Ga jij dit land op orde stellen?”). De meerderheid van de Congolezen heeft de hoop op “een beter Congo” verloren. Dat is niet hun fout. Die hoop is vervlogen door de institutionalisering van het slechte beheer van de Staat door zijn leiders. Bijgevolg heeft de bevolking haar vertrouwen in hen verloren; ieder probeert voortaan zijn leven op zijn manier te redden zonder zich te bekommeren om het algemene belang. Zo wordt Congo ontwricht en ontwikkelt het zich al 50 jaar slechts langzaam. Kunnen we in deze context zeggen dat we veroordeeld zijn tot de afdaling naar de hel? Wij denken van niet. Een ander, beter Congo is mogelijk.
Twee historische momenten
Er zijn twee momenten in de geschiedenis van de D.R. Congo geweest waarop de Congolezen samen gekomen zijn om een diagnose van de situatie op te maken en beslissingen voor de toekomst te nemen. Tijdens de jaren 1991-1992 vond de Soevereine Nationale Conferentie plaats, en in 2003 de Intercongolese Dialoog. Deze twee episodes in de geschiedenis van het land lieten de Congolezen toe in eer en geweten beslissingen voor een beter leven voor iedereen te nemen. Jammer genoeg ontbrak vaak de opvolging door de afwezigheid van een eindverantwoordelijke. Twintig jaar na de Soevereine Nationale Conferentie en negen jaar na de Intercongolese Dialoog, hebben we in de praktijk geen stap vooruit gezet.
Het vertrouwen van de bevolking herstellen
De situatie in Congo is in feite symptomatisch voor een zwakke rechtsstaat. De rechter, die de leiders moest herinneren aan hun grondwettelijke plichten tegenover de natie, heeft zijn macht verkwanseld en heeft zo voor de vestiging van de chaos gezorgd. Om aan deze situatie te verhelpen, moet men de rechter en de wet weer in het centrum van het Staatssysteem plaatsen. Maar daarnaast zijn nog enkele bijkomende maatregelen nodig.
