Artikelindex
KBA : Hoe zit het met de overgangsrechtspraak?
Mgr. Ntahondereye : Men wachtte op de oprichting van de Commissie Waarheid en Verzoening vóór het einde van vorig jaar, maar deze heeft niet plaats gevonden. Zij wordt opnieuw aangekondigd voor dit jaar; wij hopen dat er ditmaal woord zal gehouden worden. Maar intussen zijn er twee uiteenlopende inzichten over de kwestie van het strafrecht die nog met elkaar moeten verzoend worden. Enerzijds is de regering van oordeel dat, om geen schade aan te richten bij het verzoeningsproces, het past om elk rechterlijk onderzoek of vervolging ter zijde te laten in verband met de misdaden die begaan zijn gedurende de periode die de Commissie en de Internationale Gemeenschap erkent. Dit steunen de oppositie en de civiele maatschappij in het algemeen eerder dan dat beide zich opdringen. Wat mij persoonlijk betreft, lijkt het me dat de wandaden van het verleden niet zozeer moeten gestraft worden dan wel dat de schuldigen moeten bijdragen aan een betere toekomst van het land. Het is in dit perspectief dat de vrije en vrijwillige bekentenissen van de schuldigen zouden moeten plaats bieden om deze laatsten vrij te stellen van rechterlijke vervolgingen.
KBA : En wat met de fiscale hervorming waarover men hoort spreken ?
Mgr. Ntahondereye: Het oprichten van de Burundese Dienst van de Ontvangsten met een autonoom beheer zorgt zeker voor een diepe hervorming van het fiscaal systeem van ons land. Te oordelen naar de balans die deze Dienst periodiek openbaar kenbaar maakt, maar ook naar de waardering die de Regering van het werk ervan maakt, functioneert deze Dienst goed. Maar er blijven problemen die te maken hebben met menselijke fouten en met corruptie.
KBA : Men hoort zeggen dat de civiele maatschappij zich soms gedraagt als oppositiepartij.
Mgr. Ntahondereye: Net zoals de democratie, is de civiele maatschappij nog zeer jong in ons land. Niet alleen moet ze groeien om voldoende representatief te kunnen zijn voor de demografische en culturele verscheidenheid van het land. Ze moet ook voldoende diepgang geven aan haar missie en een effectieve manier van werken bewerkstelligen. Vandaag, is het socio-professioneel landschap van Burundi bezaaid met talrijke verenigingen en organisaties. Nochtans zijn er maar weinigen onder hen die er zich ervan bewust zijn dat ze deel uitmaken van de civiele maatschappij van het land en dat ze daarin een actieve rol kunnen spelen. En dit is in bijzonder waar voor verenigingen en organisaties die ontstaan zijn en actief zijn buiten Bujumbura, de hoofdstad. En dit is een cruciaal punt. Vermits zij bezield is en vertegenwoordigd door organisaties waaronder misschien de meest invloedrijke leden voortkomen van de vroegere eenheidspartij of van bewegingen die daarin geïntegreerd waren, is het niet evident dat zij helemaal vrij zou zijn van partijgebonden invloed bij de stellingnamen. Daar tegenover is, volgens mijn mening, de oplossing niet geld te steken in het oprichten van organisaties die van de strekking van de regering zijn of van de regerende partij. Men moet eerder in de schoot van bestaande of opkomende verenigingen en organisaties sensibiliserings-en vormingsprogramma's aanmoedigen die zich richten op het gemeenschappelijk welzijn en de plicht om zich in te zetten om hiervoor te ijveren en het te verdedigen. Ook de Kerk heeft een belangrijke rol te spelen door middel van CARITAS in al zijn geledingen, de Commissies Rechtvaardigheid en Vrede en van elke organisaties van christelijke inspiratie zoals het Centrum Ubuntu.
