KBA : Wat stelt u vast op sociaal vlak ?

Mgr. Ntahondereye : Laat me toe onverpakt te antwoorden, en alleen stil te staan bij wat me spontaan voor de geest komt. Op het vlak van de gezondheid stellen we een duidelijke verbetering vast. De laatste jaren zijn er twee districtshospitalen per provincie opgericht, het aantal gezondheidscentra is vermeerderd, evenals het aantal geneesheren. Ongelukkig genoeg, eens ze benoemd zijn, is er onvoldoende uitrustingsmateriaal te plekke beschikbaar. Hier heeft de kwaliteit van de dienst onder te lijden. Er blijft dus nog een hele weg af te leggen. Op vlak van het onderwijs, werden er vele scholen gebouwd maar het aantal leerkrachten groeit niet in dezelfde mate, bij gebrek aan financiële middelen om hen te betalen en als gevolg van de quota die opgelegd worden door de Wereldbank. Dat heeft tot gevolg dat er een overbevolking in de klaslokalen is en dat het kennispeil en de vorming van de leerlingen daalt.

Op het vlak van het basisonderwijs werd reeds tot een hervorming besloten en deze zou moeten beginnen in september aanstaande. Deze zal uit het volgende bestaan : het lager onderwijs dat 6 jaar duurde zal vanaf dan 9 jaar duren en zal niet langer "lager onderwijs" genoemd worden maar "fundamenten school". Er zullen dus drie jaren toegevoegd worden aan het basisonderwijs, om dit zo uit te breiden tot aan de leeftijd waarop de jongeren een beroep kunnen leren en zich daarna integreren in het beroepsleven. Wat infrastructuur en logistiek betreft, betekent de hervorming dat er nog meer klaslokalen zullen nodig zijn, des te meer, omdat zelfs vandaag bijna alle scholen een groter aantal leerlingen tellen dan ze in staat zijn op te vangen. Als het van mij zou afhangen, dan zou de oplossing erin bestaan meer leerkrachten in te zetten en hun salarissen te verhogen.

KBA : Burundi is een landbouwland. Welke zijn de perspectieven ?

Mgr. Ntahondereye : De beperkte oppervlakte van de gronden en de verarming van de ondergronden vormen vandaag meer dan ooit een groot probleem, sinds de grote meerderheid van de vluchtelingen naar het land is teruggekomen. Dit land kan niet langer voor 95 % rekenen op alleen maar de landbouw om te overleven en voor zijn economische vooruitgang. Zeker, het is noodzakelijk de landbouw te ontwikkelen door teeltdiversificatie naargelang de streek en door de productie op te voeren, door uitwisselingen te stimuleren en de lokale markt te verbeteren. Maar het is ook nodig dat er wordt geïnvesteerd in de verwerking van de landbouwproducten, een betere bewaring en een industrialisering.

KBA : Wel bedankt voor dit onderhoud, Monseigneur

We publiceerden eerder de getuigenissen van Francine en Joachim. We zette onze reeks verder met het verhaal van Mathilde.

E-mailadres Afdrukken