De jeugd heeft nood aan een goed model van leiderschap dat hun vertrouwen inspireert en hen helpt, vanaf hun jonge leeftijd, de vrede op te bouwen, alsook hun toekomst.

Katanga verwacht eveneens dat aan een deel van de Congolezen die uit Brazzaville verdreven werden, en dit in mensonwaardige omstandigheden, in Lubumbashi strandt. De regering van Kinshasa schiet tekort. De civiele maatschappij is verdeeld: sommige organisaties eisen de wederkerigheid op terwijl anderen het gezag waarschuwen tegen de escalatie.

Het hard optreden van de veiligheidsdiensten op 30 december 2013 tegen de aanhangers van Pastor Joseph Mukungubila Mutombo bij de poging van een staatsgreep, zijn uitgelopen op de slachting van honderden van zijn aanhangers in Lubumbashi.

De demobilisatie en de re-integratie efficiënter maken.

Na de verkiezingen van 2006 hebben sommige groepen het ontwapeningsprogramma van demobilisatie en van re-integratie (DDR) aanvaard. Anderen werden gedwongen te capituleren. Maar men moet wel vaststellen dat er geen einde werd gesteld aan het bestaan van de gewapende groepen. Sommige, meer bepaald de belangrijkste groep, de “Maï-Maï Kata Katanga”, blijven operationeel en dat ondanks de overgave van honderden strijders. De regering moet een einde  maken aan deze situatie die de bevolking verplicht de onveiligheid te ontvluchten. Het gaat meer bepaald om mensen van het centrum en het noorden van Katanga. Zo zullen de onschuldige slachtoffers terug vrede kennen en zich bezighouden met socio-economische werkzaamheden.

E-mailadres Afdrukken