Het recht op voeding:
De tropische overvloed: een paradox

In de groene natuur vindt men heel wat bladeren die verbruikt kunnen worden

In de tropen hebben de donkergroene bladeren van de natuur een grote voedingswaarde. De meeste van die rijkdommen blijven nog miskend. De milieubescherming en de biodiversiteit bevinden zich in het hartje van de oplossingen voor de ondervoeding.

Pater  Léo Duvieusart, oud jezuïet missionaris in DR Congo (bisdom Kikwit in Zuid-Bandundu, van eind 1960 en teruggekomen naar België in mei 2011) heeft een activiteit uitgeoefend in de landbouwvulgarisatie aan de basis met zijn boek : “Initiatie in de landbouw en de plantenkunde”, uitgeverij Loyola in Kinshasa. KBA deelt met u enkele nota’s uit zijn onderzoekingen, meer dan ooit actueel in dit decennium van de 21ste eeuw. Eén van de manieren om het recht op voeding te verbeteren, bestaat erin de kennis over bepaalde planten die quasi gratis beschikbaar zijn te verspreiden. Deze planten zijn in  bepaalde stammen soms verboden om te eten of er heerst onwetendheid over. Daarentegen worden deze planten in andere stammen soms veelvuldig gebruikt. 

‘Het tropisch paradijs van miskende groenten

In feite gaan de traditionele verboden onder de bevolking in de steden stilaan verloren. Hier wonen personen uit verschillende stammen samen en zij zijn niet langer onderworpen aan de traditie. Eens terug in het dorp, hebben de stedelingen de neiging door te gaan met hun voedingsgewoonten van e stad. Deze "her-verstedelijking" (zoals vele het noemen) kan de de consumptie van nieuwe voedingsvarieteiten, die tot dan in de gemeenschappen niet gekend waren, vergemakkelijken. 

• Volgende

E-mailadres Afdrukken